Members Login

Εγγραφή
Username:
Password:

Το αδίκημα της πλαστογραφίας δια «τοποθέτησης» υπογραφής τρίτου κατόπιν σιωπηρής ή μεταγενέστερης συναίνεσης του
19/09/2017 15:57 - Τέλλος Αγαπηνός

Η νομολογία του Αρείου Πάγου αλλά και των Δικαστηρίων ουσίας είναι πλούσια επί του ζητήματος της «τοποθέτησης» υπογραφής τρίτου κατόπιν  συναίνεσης του φερόμενου ως εκδότη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της σιωπηρής συναίνεσης του φερόμενου ως εκδότη του εγγράφου ή διαφορετικά η μεταγενέστερη έγκρισή του. Κατόπιν της αθώωσης κατηγορουμένου για πλαστογραφία στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς κατόπιν έφεσης σε καταδικαστική απόφαση του Μονομελούς, αναλύεται από τον συνήγορο υπεράσπισης η υπερασπιστική γραμμή όπως ακολουθήθηκε προς πρακτική αλλά και θεωρητική χρήση.

Ο δικηγόρος υπεράσπισης Τέλλος Αγαπηνός πρόβαλε αυτοτελή ισχυρισμό αποκλεισμού του αδίκου βασιζόμενο στη νομική  θεωρία Μυλωνόπουλου περί σε περίπτωση συναίνεσης του  φερόμενου ως εκδότη του εγγράφου.

Το προστατευόμενο έννομο αγαθό της πλαστογραφίας είναι η ασφάλεια και ακεραιότητα των έγγραφων συναλλαγών και φορέας τούτου η ολότητα, για να αρθεί η έννοια της πλαστογραφίας απαιτείται να συντρέχει προγενέστερη συγκατάθεση του προσώπου που εμφανίζεται ως εκδότης, διότι μόνον τότε δεν προσβάλλεται η εν λόγω ασφάλεια.

Αντίθετα, η συναίνεση οποιουδήποτε άλλου προσώπου, ακόμη και αυτού που προσβάλλεται από την πράξη, καμία επιρροή δεν έχει στην κατάφαση του άδικου χαρακτήρα της εν λόγω συμπεριφοράς, διότι παρά και την ύπαρξη της εν λόγω συναίνεσης η πράξη της πλαστογραφίας θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των εγγράφων συναλλαγών, της οποίας φορέας είναι η ολότητα και όχι ο προσβληθείς.

Ο Μυλωνόπουλος διευκρινίζει ότι η συγκατάθεση του φερομένου ως εκδότη, συνιστά λόγο αποκλεισμού του αδίκου, αφού αποκλείει την πλαστότητα και κατ’ επέκταση τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της πλαστογραφίας (Βλ. Μυλωνόπουλου, Ποινικό Δίκαιο, Ειδικό Μέρος, Τα εγκλήματα σχετικά με τα υπομνήματα (άρθρα 216 – 223 ΠΚ), σελ. 75..)

Η παρατήρηση αυτή κρίνεται ορθή, γιατί, σύμφωνα και με την προταθείσα άποψη περί μη υπάρξεως της ενιαίου υπερατομικού εννόμου αγαθού, όταν ο φερόμενος ως εκδότης έχει εξαρχής παράσχει τη συναίνεσή του (συγκατάθεση), δεν προκαλείται καμία δυνατότητα διακινδύνευσης των επιμέρους εννόμων αγαθών.

Το ίδιο πρέπει να γίνει δεκτό και στην περίπτωση της σ ι ω π η ρ ή ς
σ υ γ κ α τ ά θ ε σ η ς, εφόσον αυτή συνάγεται σαφώς από της περιστάσεις (π.χ. όταν η ασκούμενη δικηγόρος διαπιστώνει κατά την κατάθεση μιας αγωγής ότι ο δικηγόρος στον οποίο κάνει άσκηση, παρέλειψε να βάλει κάτω από τη σφραγίδα του και την υπογραφή του και για αυτό το λόγο υπογράφει το δικόγραφο εκείνη αντί αυτού, ή όταν η υπογραφή τίθεται από άλλον της όφελος του φερόμενου ως εκδότη). 

Η επίτευξη της παραπλάνησης δεν αποτελεί από μόνη της μια αυτοτελώς άδικη συμπεριφορά κατά την έννοια του ποινικού δικαίου, αλλά αντλεί τον άδικο χαρακτήρα από το γεγονός της διακινδύνευσης των εννόμων αγαθών του αμέσως παθόντος. Όταν συνεπώς ο παθών, του οποίου τα ατομικά αγαθά (π.χ. περιουσία) τίθενται σε κίνδυνο, εγκρίνει έστω εκ των υστέρων την πράξη της πλαστογραφίας, τότε ουσιαστικά «συγχωρεί» την όποια διακινδύνευση των εννόμων αγαθών του και άρα η μη άρση του αδίκου καθίσταται εν προκειμένω αδικαιολόγητη, ως αντίθετη στην ελευθερία διάθεσης των εννόμων αγαθών από της φορείς της.

Εξάλλου θα ήταν αδιανόητο, ενώ έχει επιτευχθεί η κοινωνική γαλήνη με «εξωδικαστικό συμβιβασμό» να επιστρατεύεται η ποινική δικαιοσύνη και να ανα- μοχλεύει τη διατάραξη της κοινωνικής ζωής .

Ο κατηγορούμενος αθωώθηκε με τα ως άνω συνοπτικώς προβληθέντα και επαγωγή αυτών στα πραγματικά περιστατική της πλαστογραφίας.
 
(1) Μυλωνόπουλου, Ποινικό Δίκαιο, Ειδικό Μέρος, Τα εγκλήματα σχετικά με τα υπομνήματα
Μπίμπα Γιαννούλα, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, , ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ:
«Το έννομο αγαθό της πλαστογραφίας και η έννοια του εγγράφου. Συμβολή στην ερμηνεία του άρ. 216 ΠΚ» Α Ρ Ι Σ Τ Ο Τ Ε Λ Ε Ι Ο Π Α Ν Ε Π Ι Σ Τ Η Μ Ι Ο Θ Ε Σ Σ Α Λ Ο Ν Ι Κ Η Σ Σ Χ Ο Λ Η Ν. Ο. Π. Ε. - Τ Μ Η Μ Α Ν Ο Μ Ι Κ Η Σ
(2) Βλέπε και αντίθετες αποφάσεις ΑΠ, ενδεικτικά 451/16

 

Τέλλος Αγαπηνός LLM 
Υπ.Διδάκτωρ Ποινικού Δικαίου 
Δείτε μελέτες του ίδιου συγγραφέα