Members Login

Εγγραφή
Username:
Password:

Law Clipping title

11/01/2006
Παράταση στις άδειες παραμονής μεταναστών

Μέχρι και τις 28 Φεβρουαρίου παρατείνεται η ισχύς των αδειών παραμονής που έχουν οι οικονομικοί μετανάστες, οι οποίοι βρίσκονται στη χώρα, σύμφωνα με τροπολογία του υπουργείου Εσωτερικών που κατατέθηκε στη Βουλή. Συγκεκριμένα, με τροπολογία στο νομοσχέδιο για τη «χρήση των πληροφοριών του δημοσίου τομέα», παρατείνονται αυτοδικαίως μέχρι 28.2.2006 οι άδειες διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών, ενώ μέχρι την ίδια ημερομηνία μπορούν οι μετανάστες να υποβάλουν αιτήσεις για την ανανέωση των αδειών τους. Την ίδια ημέρα λήγει η προθεσμία υποβολής αίτησης διαμονής και για τους μετανάστες που διέμεναν στην Ελλάδα μέχρι και τα τέλη του 2004 (31/12/04), εφόσον φυσικά δεν συντρέχουν στο πρόσωπό τους λόγοι δημόσιας τάξης και ασφάλειας που επιβάλλουν την απέλασή τους. Oι άδειες εργασίας Παράλληλα, παρατείνεται μέχρι την 30ή Απριλίου η αποκλειστική προθεσμία εντός της οποίας οι διευθύνσεις Εργασίας των Νομαρχιών υποχρεούνται να εκδώσουν τις άδειες εργασίας για τους μετανάστες, η άδεια παραμονής των οποίων έχει παραταθεί ήδη μέχρι την 31/12/05. Στους OTA Με την ίδια τροπολογία, τέλος, αναστέλλεται για ένα ακόμη έτος, δηλαδή μέχρι το τέλος του 2006, η εφαρμογή διάταξης από το 1995, σύμφωνα με την οποία δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι και πρόεδροι κοινοτήτων που προέρχονται από τους δημοσίους υπαλλήλους υποχρεούνται να επιλέξουν εάν θα λαμβάνουν τις αποδοχές ή τα έξοδα παράστασης της θέσης από την οποία προέρχονται στο Δημόσιο ή εάν αντιθέτως θα λαμβάνουν τα έξοδα παράστασης της θέσης στην οποία υπηρετούν ως αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

11/01/2006
Η ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ προεδρία δεν το θεωρεί «νεκρό», ενώ «ανοίγει πόρτα» στην Τουρκία - «Ξέθαψαν» το Ευρωσύνταγμα

ΒΙΕΝΝΗ «Εφικτή αν και δύσκολη» θεωρεί την αναβίωση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος ο Αυστριακός καγκελάριος Βόλφγκανγκ Σιούσελ, του οποίου η χώρα είναι από την 1η Ιανουαρίου στην προεδρία της Ε.Ε. Για το θέμα της Τουρκίας είπε ότι η πόρτα της Ε.Ε. παραμένει «ανοιχτή», μια μελλοντική διεύρυνση όμως «δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ελαφρά τη καρδία». Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα «δεν είναι νεκρό αλλά δεν είναι σε ισχύ... Φιλοδοξία μου είναι να ανοίξω μια πραγματική δημόσια συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης», δήλωσε ο Σιούσελ μετά την πρώτη σύσκεψη χθες, με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Σιούσελ ανακοίνωσε ότι θα παρουσιάσει νέες προτάσεις για το μέλλον της Ευρώπης κατά τη σύνοδο του Ιουνίου, εκφράζοντας μάλιστα την πεποίθηση ότι στο τέλος της αυστριακής προεδρίας «θα έχουμε να παρουσιάσουμε κάποιες σημαντικές επιτυχίες». Μετά τα «όχι» Αξιοσημείωτο είναι ότι και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο ετοιμάζει προτάσεις για άρση του αδιεξόδου στο θέμα του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, που «πήρε την κάτω βόλτα» μετά το «όχι» στα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και της Ολλανδίας. Ο Μπαρόζο δεν αποκάλυψε περισσότερα, τόνισε όμως ότι η ευρωπαϊκή ενσωμάτωση έχει νόημα μόνον αν οι Ευρωπαίοι τη θεωρήσουν ικανή να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να επιφέρει ανάπτυξη, να διασφαλίσει τα ενεργειακά αποθέματα και να τους προστατεύσει από το έγκλημα και την τρομοκρατία. Στη σύνοδο του Ιουνίου, οι 25 θα κληθούν να αποφασίσουν αν θα συνεχιστεί η διαδικασία επικύρωσης της ευρωπαϊκής συνταγματικής συνθήκης ή θα εγκαταλειφθεί. Στη συνέντευξη Τύπου χθες, ο καγκελάριος Σιούσελ, η χώρα του οποίου επιχείρησε να εμποδίσει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, είπε ότι δεν υπάρχει «εθνική θέση» της Αυστρίας στο θέμα αυτό, τόνισε ότι «η πόρτα (της Ε.Ε.) παραμένει ανοιχτή», εξέφρασε όμως με σαφήνεια τις επιφυλάξεις του: «Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς τη συμμόρφωση (της Τουρκίας) στους ευρωπαϊκούς κανόνες... Δεν πρέπει να παραφορτώσουμε την Ευρώπη... Η Ε.Ε. δεν έχει το δικαίωμα να πάρει ελαφρά τη καρδία μια πιθανή μελλοντική διεύρυνση», είπε. Στα υπόλοιπα θέματα που απασχολούν την Ευρώπη, ο Αυστριακός καγκελάριος δεσμεύτηκε ότι στη σύνοδο του Μαρτίου θα παρουσιάσει «συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάπτυξη και την απασχόληση... που κύριο στόχο θα έχουν τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις». Μια οδηγία για τις υπηρεσίες, «ισορροπημένη αλλά φιλόδοξη», δήλωσε ότι θέλει από την Ε.Ε. ο Μπαρόζο. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006

11/01/2006
Προς σύσταση Συμβουλίου Ενέργειας

Στην επανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Ενέργειας, που ίδρυσε το 1975 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και καταργήθηκε το 1989, προχωρά η κυβέρνηση, με νομοσχέδιο που κατάθεσε στη Βουλή ο Δημήτρης Σιούφας. Ο νέος τίτλος του συμβουλίου θα είναι Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (ΣΕΕΣ). Το ενδιαφέρον είναι ότι δύο από τα de jure μέλη του θα είναι ο πρόεδρος της ΔΕΠΑ Ραφαήλ Μωυσής, που ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ενέργειας, και ο πρόεδρος της ΡΑΕ Μιχάλης Καραμανής, από τους πρώτους επιστήμονες που προσελήφθησαν το 1975. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ρόλος του ΣΕΕΣ, θα είναι αυτός του επίσημου συμβούλου του υπουργού Ανάπτυξης και της κυβέρνησης γενικότερα, για τα θέματα άσκησης της ενεργειακής πολιτικής. Από τα 9 μέλη του, τα 5 προέρχονται από τη ΡΑΕ, τη ΔΕΗ, τη ΔΕΠΑ, τα ΕΛ.ΠΕ. και το ΚΑΠΕ. Στο πλαίσιο του ΣΕΕΣ θα λειτουργεί ειδική επιστημονική γραμματεία για την υποστήριξη της λειτουργίας του Συμβουλίου. Μ.Κα. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006

11/01/2006
ΑΥΞΗΣΗ 1.500% - Εως 1 εκατ. ευρώ πρόστιμο

Δεκαπέντε φορές αυξάνει τα πρόστιμα στους παραβάτες της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, άρθρο νομοσχέδιου που κατέθεσε χθες ο υπουργός Ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, το ανώτατο πρόστιμο των 60.000 ευρώ που ισχύει αυξάνεται σε 1 εκατομμύριο ευρώ, με κατώτατο όριο τα 20.000 ευρώ. Τα πρόστιμα αυτά είναι πέρα από τις διοικητικές και ποινικές κυρώσεις και αφορούν όλες τις επιχειρήσεις που παράγουν, επεξεργάζονται, παρασκευάζουν, μεταποιούν, συσκευάζουν, αποθηκεύουν, συντηρούν, διαθέτουν, διακινούν, επισημαίνουν ή διαφημίζουν τρόφιμα που προορίζονται για κατανάλωση. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη διάταξη, σε περίπτωση που επιχείρηση κάνει προσφυγή κατά της επιβολής προστίμου, για να συζητηθεί αυτή θα πρέπει να καταβάλει ο ενδιαφερόμενος το 20% του ποσού. Αυτό όμως δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό των 50.000 ευρώ. Εξάλλου, σημειώνεται από την 1η Ιανουαρίου άρχισε να ισχύει στα κράτη της Ε.Ε. σειρά οδηγιών που αφορούν την υγιεινή των τροφίμων γενικώς, των τροφίμων ζωικής προέλευσης και τον έλεγχο τροφίμων ζωικής προέλευσης. Οι νέοι κανονισμοί βασίζονται στην αρχή της ευθύνης από τις επιχειρήσεις τροφίμων, οι οποίες θα πρέπει να συμμορφώνονται προς τα προβλεπόμενα από αυτούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα θέματα ενημέρωσης των καταναλωτών, στην απόσυρση επικίνδυνων τροφίμων και στη συνεργασία των επιχειρήσεων με τις αρμόδιες κρατικές αρχές. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006

11/01/2006
Η Ελλάδα «χτυπάει» προεδρία ΟΑΣΕ

Της ΛΕΝΑΣ ΠΑΓΩΝΗ Την προεδρία ενός μεγάλου διεθνούς οργανισμού διεκδικεί η χώρα μας: Πρόκειται για τον ΟΑΣΕ (Οργανισμός για τη Συνεργασία και Ασφάλεια στην Ευρώπη), συνέχεια της ΔΑΣΕ, στον οποίο μετέχουν 55 χώρες, δηλαδή όλες ανεξαιρέτως οι ευρωπαϊκές, μαζί με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα ουδέποτε άσκησε την προεδρία, που διαρκεί έναν χρόνο, αν και το είχε επιχειρήσει στο παρελθόν (2001), αλλά τελικώς απέσυρε την τότε υποψηφιότητά της. Μεταξύ των λόγων που την οδήγησαν να θέσει τώρα υποψηφιότητα είναι η σημαντική δραστηριότητα, την οποία αναπτύσσσει ο οργανισμός αυτός στα Βαλκάνια για τον εκδημοκρατισμό των χωρών τους και την προώθηση της συνεργασίας και της ειρήνης στην περιοχή. Η άσκηση της προεδρίας του ΟΑΣΕ εκ μέρους της Ελλάδας θα ενισχύσει τον ρόλο και την πολιτική της στα Βαλκάνια, και είναι ένας στόχος που προωθεί η Μόνιμη Αντιπροσωπεία μας στον ΟΑΣΕ με έδρα τη Βιέννη. Είναι σημαντικό το ότι στο πλαίσιο του οργανισμού λειτουργεί και ο ODHIR, με έδρα τη Βαρσοβία, και με σκοπό την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών στις χώρες της Βαλκανικής. Η χώρα μας ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της το περασμένο φθινόπωρο και την επανέλαβε τον Δεκέμβριο, κατά τη διάρκεια της Διυπουργικής Συνόδου του ΟΑΣΕ στη Λιουμπλιάνα, όπου, μάλιστα, ο υπουργός Εξωτερικών Π. Μολυβιάτης είχε συναντηθεί με τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών και πρώην πρέσβη στην Ελλάδα, τον γνωστό μας Νίκολας Μπερνς. Τώρα το θέμα θα ξανασυζητηθεί, μεταξύ άλλων, με τον υπουργό Εξωτερικών του Βελγίου κ. Ντε Γκουχ, ο οποίος είναι και προεδρεύων του ΟΑΣΕ γι' αυτή τη χρονιά. Ο Βέλγος ΥΠΕΞ βρίσκεται από χθες στην Αθήνα και θα συναντηθεί με τον κ. Μολυβιάτη σήμερα το μεσημέρι, με ευρεία ατζέντα θεμάτων. Η ελληνική υποψηφιότητα θα αποφασιστεί από τις 55 χώρες-μέλη στο τέλος του 2006 ή το 2007. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006

11/01/2006
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ συνεργασίας ΓΕΑ-ΥΠΑ, με χρήση όλων των αεροδρομίων - Προς ενιαίους ουρανούς πολιτικοί - στρατιωτικοί

Μόνο ο χρόνος θα δείξει αν η Πολεμική και η Πολιτική Αεροπορία έχουν ξεπεράσει τα προβλήματα στις σχέσεις τους και αν το πρωτόκολλο που υπέγραψαν χθες για τη μεταξύ τους συνεργασία θα εγκαινιάσει όντως μια νέα περίοδο. Η συμφωνία ανοίγει μεταξύ άλλων τη δυνατότητα χρήσης των αεροδρομίων της Πολεμικής Αεροπορίας από πολιτικά αεροσκάφη, κάτι που σήμερα συμβαίνει σε περιορισμένο βαθμό, ενώ οι δύο πλευρές υπόσχονται καλύτερο συντονισμό στη διαχείριση του εναέριου χώρου. Το πρωτόκολλο προβλέπει επίσης τη δημιουργία διαύλων επικοινωνίας μεταξύ της ΥΠΑ και του ΓΕΑ τόσο στο επίπεδο της καθημερινής λειτουργίας όσο και σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Στο παρελθόν οι δύο υπηρεσίες έχουν έρθει αρκετές φορές σε αντιπαράθεση, όπως είχε συμβεί τον Σεπτέμβριο του 2004 με την πτώση του «Σινούκ» και τον περασμένο Αύγουστο μετά το δυστύχημα με το αεροπλάνο της κυπριακής «Ηλιος». Αρμόδιοι παράγοντες εκτιμούν ότι η συμφωνία θα αυξήσει τη διαθέσιμη χωρητικότητα του εναέριου χώρου για τις πτήσεις πολιτικών αεροσκαφών. Προσθέτουν, επίσης, ότι είναι δυνατή η σταδιακή ευθυγράμμιση ορισμένων «τεθλασμένων» αεροδιαδρόμων, πράγμα που θα μειώσει ελαφρώς το χρόνο των αεροπορικών ταξιδιών. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα πρακτικά θέματα που θα αποτελέσουν την εφαρμογή του πρωτοκόλλου θα συζητηθούν στο πλαίσιο μικτής επιτροπής του ΓΕΑ και της ΥΠΑ, που αναμένεται να υποβάλει τις προτάσεις της στις αρχές του καλοκαιριού. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006

11/01/2006
ΤΙ ΛΕΝΕ οι Ανδρέας Λοβέρδος, Κώστας Χρυσόγονος και Ιφιγένεια Καμτσίδου για τις προτεραιότητες της αναθεώρησης

Τρεις συνταγματολόγοι χτυπάνε καμπανάκι Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ Με μια καθαρά πολιτική κίνηση, σε μια περίοδο που είναι έκδηλη η δυσαρέσκεια της κοινής γνώμης απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα και την κατάσταση στον χώρο της οικονομίας, το βράδυ της συζήτησης για τον κρατικό προϋπολογισμό, ο πρωθυπουργός άνοιξε το θέμα της αναθεώρησης του Συντάγματος. Μια πολιτική διαδικασία, η οποία στα προηγούμενα χρόνια αξιοποιήθηκε δύο φορές, το 1986 και το 2001, κρατώντας κλειστά πολλά ζητήματα. Το πολιτικό σκηνικό, βλέπετε, είχε τη δυνατότητα να υπαγορεύει και να ακυρώνει μεταρρυθμίσεις. Τρεις καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου εξηγούν ποιες θα πρέπει να είναι οι σημερινές προτεραιότητες προκειμένου να προκύψει η αποτελεσματικότερη λειτουργία του κράτους προς όφελος των πολιτών και της χώρας. **Α. Λοβέρδος: Στο επίκεντρο η σχέση πολίτη-πολιτικής «Στο επίκεντρο της αναθεώρησης θα πρέπει να βρίσκεται ο πολίτης: η σχέση πολίτη-πολιτικής και η σχέση πολίτη-πολιτείας» παρατηρεί ο συνταγματολόγος Ανδρέας Λοβέρδος, συντονιστής Μορφωτικών Υποθέσεων της Κοιν. Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. «Οι συνταγματικές διατάξεις που θα προκύψουν, πρέπει να είναι οι ενδεδειγμένες από πλευράς τόσο ουσίας όσο και διατύπωσης. Ως προς τα συγκεκριμένα σημεία που πρέπει να τεθούν στη συζήτηση, το ΠΑΣΟΚ θα διαμορφώσει και θα διατυπώσει συλλογικά τις απόψεις του. Από την πλευρά μου, επισημαίνω τα εξής: α) Ριζική αναθεώρηση του άρθρου 14 παρ. 9 περί βασικού μετόχου. β) Αναθεώρηση του άρθρου 14 παρ. 5 και 6 ως προς την ίδρυση ιδιωτικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων. Μετά τη θέση σε ισχύ της οδηγίας 2005/36 της Ε.Ε. τα παραρτήματα των ευρωπαϊκών Α.Ε.Ι. αναγνωρίζονται και, συνεπώς, κάθε καθυστέρηση δημιουργεί δυσμενή μεταχείριση των Ελλήνων και των ελληνικών νομικών προσώπων που δραστηριοποιούνται στο χώρο. γ) Αναθεώρηση του άρθρου 13 στην κατεύθυνση της ολοκλήρωσης της προστασίας των δικαιωμάτων όσων ομολογούν ετέρα, πλην της ορθόδοξης, πίστη. Η νέα ρύθμιση των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας θα σταθεροποιηθεί με την αλλαγή αυτή. δ) Αναθεώρηση του άρθρου 102 και θέσπιση πολιτικών δικαιωμάτων για τους μετανάστες ως προς την εκλογή δημάρχων και κοινοταρχών». ε) Ο ίδιος υπογραμμίζει «την κατάργηση του επαγγελματικού ασυμβίβαστου των βουλευτών (άρθρο 57 παρ. 1). Το μέτρο έχει, έως τώρα, μόνο αρνητικά αποτελέσματα. Χρήσιμοι για την πολιτική άνθρωποι της προηγούμενης Βουλής ήδη απεχώρησαν. Κι αρκετοί αποθαρρύνθηκαν στις εκλογές του 2004. Αν δεν γίνει τώρα η αλλαγή, σε λίγο η Βουλή θα αποτελείται μόνο από δημοσίους υπαλλήλους και συνδικαλιστές ή και χομπίστες-γόνους ευπόρων οικογενειών. στ) Θέσπιση Συνταγματικού Δικαστηρίου, με αρμοδιότητα τον έλεγχο ορισμένων πράξεων κρατικών οργάνων (π.χ. πρόωρη διάλυση Βουλής, αρμοδιότητες εκλογοδικείου), δίχως, όμως, την κατάργηση του διάχυτου ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων». Ακόμη προτείνει τη «Θέσπιση μιας σειράς μέτρων υπέρ της διαφάνειας (Εθνική Επιτροπή Διαφάνειας, έλεγχος κρατικών συμβάσεων από ειδικό τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, αύξηση του ορίου παραγραφής των υπουργικών αδικημάτων, βελτίωση των διατάξεων περί συμβασιούχων, θωράκιση του ΑΣΕΠ, εξοπλισμός του ΕΣΡ και της Επιτροπής Ανταγωνισμού με νέες αρμοδιότητες κ.ο.κ.). Την περαιτέρω βελτίωση της νομο-παραγωγικής διαδικασίας της Βουλής (άρθρα 70-76) ώστε οι ασκούντες τη νομοθετική πρωτοβουλία να μην μπορούν να παρακάμπτουν τις Διαρκείς Επιτροπές της Βουλής και την επιστημονική επεξεργασία. Την καθιέρωση ελαχίστου αριθμού βουλευτών για τη λειτουργία του σώματος, κυρίως για τη διεξαγωγή ψηφοφοριών (άρθρο 67). Να εισαχθεί ο θεσμός του άμεσου (αυθημερόν) προφορικού κοινοβουλευτικού ελέγχου». **Κ. Χρυσόγονος: Ελλειψη πραγματικής αφετηρίας «Η επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος του 1975 θα είναι η τρίτη κατά σειρά (ύστερα από εκείνες του 1986 και του 2001). Το αναθεωρητικό φαινόμενο αρχίζει έτσι να προσλαμβάνει μια συχνότητα η οποία ήταν αδιανόητη έως πριν από μερικές δεκαετίες. Από την άλλη πλευρά βέβαια είναι αναμενόμενο ότι όσο συχνότερες γίνονται οι αναθεωρήσεις, τόσο περιορίζεται το βάθος τους» σημειώνει ο Κώστας Χρυσόγονος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή ΑΠΘ. «Το κυριότερο χαρακτηριστικό τόσο της τελευταίας αναθεώρησης του 2001 όσο και της νέας, που έχει εξαγγελθεί από την πολιτική ηγεσία της χώρας και θα ολοκληρωθεί περίπου το 2008 ή το 2009, είναι η έλλειψη μιας πραγματικής πολιτικής ή θεσμικής αφετηρίας γι' αυτές». «Η αιτία των αναθεωρήσεων είναι απλώς και μόνο η δυσαρέσκεια ή πάντως η αδιαφορία της κοινής γνώμης έναντι του υπάρχοντος κομματικού συστήματος και η επιδίωξη των δύο μεγάλων κομμάτων να της αποδείξουν ότι διαθέτουν (;) μια δυναμική ανανέωσης του κράτους και της κοινωνίας». «Ωστόσο τα (υπαρκτά μεν, αλλά σε ασύγκριτα μικρότερο βαθμό απ' ό,τι πριν από το 1975) προβλήματα στη λειτουργία των συνταγματικών θεσμών και τα ελλείμματα στην προστασία των συνταγματικών δικαιωμάτων δεν οφείλονται τόσο στη διατύπωση του κειμένου του Συντάγματος όσο σε νοοτροπίες και πρακτικές ιδίως των κρατικών οργάνων, αλλά ώς ένα σημείο και των πολιτών, σχετιζόμενες με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού». «Ετσι η επίλυση των προβλημάτων και η κάλυψη των ελλειμμάτων δεν μπορεί να επιτευχθούν μέσα από μια -οσοδήποτε τολμηρή- αναθεώρηση του Συντάγματος, όταν μάλιστα αυτή ούτε προκαλείται ούτε συνοδεύεται από ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές μεταβολές, αλλ' αντίθετα συντελείται μέσα σε κλίμα πολιτικής νηνεμίας». Ο ίδιος υποστηρίζει ότι εάν υπάρχει μια ουσιώδης υστέρηση του ισχύοντος συνταγματικού κειμένου, σε σχέση με τα αντίστοιχα των περισσότερων άλλων ευρωπαϊκών κρατών, αυτή είναι η έλλειψη ειδικού δικαιοδοτικού οργάνου, επιφορτισμένου με την επίλυση συνταγματικών διαφορών (όπως τα Συνταγματικά Δικαστήρια σε Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία ή το Συνταγματικό Συμβούλιο στη Γαλλία). «Ετσι κρίσιμα ζητήματα σχετικά με τον τρόπο ανάδειξης και/ ή τις αρμοδιότητες άμεσων κρατικών οργάνων (π.χ. η "ψήφος Αλευρά" το 1985 ή ο διορισμός πρωθυπουργού το 1989) δεν μπορούν να αχθούν σε δικαιοδοτική κρίση, ώστε να εκτονωθεί η προκαλούμενη από αυτά πολιτική αντιπαράθεση. Εξάλλου η συγκέντρωση σ' ένα τέτοιο όργανο της αρμοδιότητας για έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων θα αναβάθμιζε, όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία, τον έλεγχο αυτόν, συντελώντας έτσι στην ταχύτερη και πληρέστερη προσαρμογή της ελληνικής έννομης τάξης στα ευρωπαϊκά πρότυπα προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων». «Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα για τον αναθεωρητικό νομοθέτη». **Ιφιγ. Καμτσίδου: Κρίση αντι- προσώπευσης και αξιοπιστίας Η Ιφιγένεια Καμτσίδου, επίκουρος καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στο ΑΠΘ, εκτιμά ότι στην πρόσφατη συνταγματική ιστορία οι προτάσεις για αναθεώρηση του Συντάγματος έχουν ήδη αποτελέσει μέθοδο υπέρβασης της πολιτικής αμηχανίας του κυβερνώντος κόμματος (1985), και όχι μόνο αναπλήρωσης αδυναμιών του πολιτικού συστήματος στο σύνολό του (1994). «Ετσι, η σχετική πρωτοβουλία του πρωθυπουργού και η προθυμία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να συμφωνήσει στην ανάγκη τροποποίησης του Συντάγματος, πριν καν παραχθούν τα αποτελέσματα της εκτεταμένης αναθεώρησης του 2001, εξηγούνται ιστορικά: οι δυσκολίες της πλειοψηφίας, μια γενικότερη κρίση αντιπροσώπευσης και αξιοπιστίας του πολιτικού λόγου και ήδη η ασφυκτική πίεση της αγοράς προτείνεται να αντιμετωπιστούν με βελτιώσεις του Συντάγματος, που, πάντως, εξασφαλίζει ώς τώρα την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος». «Εν τω μεταξύ, η κινητοποίηση της αναθεωρητικής διαδικασίας δεν αξιολογείται πλέον μόνο με όρους του εθνικού πολιτικού συστήματος». «Η αναθεώρηση του ελληνικού Συντάγματος, καθενός εθνικού Συντάγματος, αποτελεί ταυτόχρονα αναθεώρηση των κοινών συνταγματικών παραδόσεων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και συμβολή στον πολύπλοκο διάλογο για την υιοθέτηση ενός ενιαίου Συντάγματος για την Ευρώπη». «Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων, παρ' ότι η ελληνική συνταγματική διάταξη που προβλέπει την οργάνωση των ΑΕΙ σε Ν.Π.Δ.Δ. έχει θεωρηθεί πως βρίσκεται σε ασυμφωνία με το κοινοτικό δίκαιο, μια προσεκτικότερη προσέγγιση του ζητήματος αναδεικνύει το ακόλουθο: ο δημόσιος (και όχι ο κρατικός όπως εσφαλμένα, ίσως υποβολιμαία, αναφέρεται) χαρακτήρας των πανεπιστημίων δημιουργεί εντάσεις με συγκεκριμένη πολιτική της Κομισιόν για την ανώτατη εκπαίδευση, που ευνοεί την αγορά. Αντίθετα, στο βαθμό που ο χαρακτήρας αυτός αποτελεί οργανωτική εγγύηση της ακαδημαϊκής ελευθερίας, μιας ελευθερίας θεμελιακής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ενωσης, εντάσσεται και στο ουσιαστικό Σύνταγμα της Ευρώπης». «Για τον λόγο αυτό, η τροποποίηση της συνταγματικής διάταξης σε μια περίοδο που οι απειλές σε βάρος των ελευθεριών δεν προέρχονται από το διαρκώς αποδυναμούμενο κράτος, αλλά από ισχυρούς και ανέλεγκτους παράγοντες της αγοράς, δεν θα επιφέρει απλώς μια -συνταγματικά ανεπίτρεπτη- απομείωση της προστασίας της ακαδημαϊκής ελευθερίας σε εθνικό επίπεδο. Θα αποστερήσει την Ε.Ε. από τη λειτουργία πανεπιστημίων ικανών να συγκροτούν ένα πεδίο συλλογικού, επιστημονικού και κοινωνικού αναστοχασμού, αναγκαίο για τη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού δημόσιου χώρου». Η κ. Καμτσίδου προσθέτει ότι «η αναθεώρηση του Συντάγματος κινδυνεύει ήδη να εξελιχθεί σε μέθοδο άρσης των νομικών "εμποδίων" για την προσαρμογή της χώρας στην παγκοσμιοποιούμενη οικονομία. Μπορεί, πάντως, και οφείλει να αποτελέσει την αφορμή για την επιβεβαίωση της δημοκρατικής ταυτότητας της ελληνικής πολιτείας και ως παραμέτρου των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Τόσο η διαδικασία, η εξασφάλιση δηλαδή της ουσιαστικής συμμετοχής του εκλογικού σώματος, όσο και κάποιες χρήσιμες βελτιώσεις, όπως η αποσαφήνιση του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους ή η ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, θα προσδιορίσουν εντέλει τον χαρακτήρα αυτής της βεβιασμένης μεταρρύθμισης». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006

11/01/2006
ΑΠΟΛΟΓΙΕΣ του πλοιάρχου και του υποπλοιάρχου - Ναυάγιο και στις απαντήσεις...

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΥΤΣΩΝΗ Δάκρυα, ένταση, ανατροπές, απ' όλα είχε η χθεσινή «πρώτη» των απολογιών των κατηγορουμένων ως υπαιτίων για το ναυάγιο του «Σαμίνα Εξπρές» στον Αρειο Πάγο. Εννέα μήνες πέρασαν από την έναρξη της εκδίκασης της υπόθεσης στο Ναυτοδικείο του Πειραιά - ήταν 13 Μαΐου της περασμένης χρονιάς. Η χθεσινή μέρα, πολυαναμενόμενη κυρίως για τους Βασίλη Γιαννακή και Αναστάσιο Ψυχογιό, πλοίαρχο και υποπλοίαρχο αντίστοιχα του «Σαμίνα», οι οποίοι σήκωσαν το μεγαλύτερο βάρος τόσο σε καθαρά νομικό επίπεδο όσο και σε ηθικό, αφού συχνά συγκέντρωσαν τα «πυρά» μαρτύρων και συνηγόρων πολιτικής αγωγής. «Ακόμη αδιανόητο» «Ακόμη και σήμερα μου είναι αδιανόητο αυτό που συνέβη» είπε ο Βασίλης Γιαννακής, κατηγορούμενος μεταξύ άλλων για πρόκληση ναυαγίου με ενδεχόμενο δόλο, ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο κατά συρροή, διατάραξη ασφάλειας υδάτινης συγκοινωνίας, έκθεση με ενδεχόμενο δόλο. Ο πλοίαρχος του επιβατηγού -τότε ανήκε στη «Μινόαν Φλάιν Ντόλφινς»- με σκυμμένο κεφάλι υποστήριξε πως το ναυάγιο στις Πόρτες, ανοικτά της Πάρου, ήταν ναυτικό δυστύχημα από αυτά που συμβαίνουν σπάνια, αποδίδοντας την τραγωδία πρωτίστως στις τραγικές, όπως είπε, συνθήκες. Για την αντίδρασή του, σε ερώτηση του προέδρου της έδρας Νίκου Λεοντή, απάντησε πως άργησαν να τον ειδοποιήσουν και πιάστηκε στον ύπνο για μία και μόνη φορά σε αυτό το δρομολόγιο. Για το αν έγιναν ή όχι τα προβλεπόμενα γυμνάσια στα μέλη του πληρώματος, ο κ. Γιαννακής απάντησε πως έγιναν καλώς, ενώ για την έκπτωση της πορείας του πλοίου, τόνισε πως ξεκίνησε πολύ πριν το «Σαμίνα» πλησιάσει τις Πόρτες, διαδοχικά. Σαφή πάντως απάντηση γιατί ξεκίνησε το ταξίδι αυτό χωρίς να έχει λάβει ουσιαστικά πιστοποιητικό αξιοπλοΐας και με πλήρωμα άπειρο δεν έδωσε, πλην του ότι το «Σαμίνα» έκανε αυτό το δρομολόγιο για 2,5 μήνες. Ο Α. Ψυχογιός, που βαρύνεται με τις ίδιες περίπου κατηγορίες, ξέσπασε σε κλάματα στην αρχή της απολογίας του, την οποία έως εκείνη τη στιγμή φάνηκε να ελέγχει, προβάλλοντας τις ναυτιλιακής φύσης γνώσεις του, που έως και ο πρόεδρος εκθείασε, ως ισχυρό «χαρτί» για τη συνέχεια. Ομως, αν και μετά την ολιγόλεπτη διακοπή που ακολούθησε τη συναισθηματική του έκρηξη, παρουσίασε τη δική του εκδοχή για τα αίτια του ναυαγίου, δεν μπόρεσε να απαντήσει με σαφήνεια σε αρκετές ερωτήσεις. «Εισέπραξε τα ασφάλιστρα» «Είμαι αποδιοπομπαίος τράγος, χρεώνομαι την τραγωδία για να μην πληγεί το κύρος της ναυτιλίας μας, του τουρισμού μας και της εταιρείας, που φρόντισε να εισπράξει τα ασφάλιστρα γι' αυτό το χιλιοεπισκευασμένο καράβι», τόνισε. «Οι κατηγορίες που μου αποδίδονται μόνο σε ψυχοπαθή, διαταραγμένο άνθρωπο που δεν έχει επαφή με το περιβάλλον μπορεί να σταθούν», συμπλήρωσε. Η κύρια αιτία του ναυαγίου για τον υποπλοίαρχο ήταν η απώλεια ισχύος της δεύτερης μηχανής, που είχε αποτέλεσμα να σπάσει η δεξιά προπέλα. Ο κ. Ψυχογιός διαφώνησε ανοιχτά με το σύνολο των πραγματογνωμόνων, αμφισβητώντας την αξιοπιστία των ερευνών, αλλά δεν κατόρθωσε στο τέλος να αντικρούσει τις παρεμβάσεις του εισαγγελέα κ. Μπρακουμάτσου, ο οποίος στρίμωξε τον υποπλοίαρχο βγάζοντας απλά από το συρτάρι παλαιότερες καταθέσεις του, οι οποίες όπως φάνηκε άλλαζαν από καιρό σε καιρό. Ο ήρεμος έως τότε κ. Ψυχογιός μπορεί να μην έχασε ακριβώς την ψυχραιμία του, αλλά συνέχισε την προσφιλή τακτική του από την αρχή της δίκης, αρνούμενος να δεχθεί άλλη γνώμη, ακόμη και όταν η άλλη πλευρά στηρίζεται σε ακλόνητα στοιχεία. Ο κ. Ψυχογιός σαφώς διαφώνησε με τον πλοίαρχο ως προς τις εκτιμήσεις του σχετικά με τις αποστάσεις που τήρησε το δρομολόγιο του πλοίου περνώντας δίπλα από τα επικίνδυνα βράχια των Πορτών, ενώ υποστήριξε πως ήταν ο τελευταίος που εγκατέλειψε το πλοίο, αντίθετα με τα όσα είπαν κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεκάδες μάρτυρες, μεταξύ των οποίων και αλλοδαποί, κάτι που επισήμανε και ο εισαγγελέας. Η δίκη συνεχίζεται σήμερα με τις απολογίες των άλλων κατηγορουμένων, μελών του πληρώματος και εκπροσώπων τής τότε ιδιοκτήτριας εταιρείας. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006

11/01/2006
«Οχι σε όρο καταχρηστικό»

Να κηρυχθεί καταχρηστικός ο όρος των ασφαλιστικών συμβολαίων που προβλέπει ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες θα αποζημιώνουν εντόκως τους πελάτες τους μετά την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης που τους δικαιώνει και όχι από την πρώτη ημέρα κατάθεσης της αγωγής τους, ζητεί από την ολομέλεια του Αρείου Πάγου ο εισαγγελέας του δικαστηρίου Δημ. Λινός. Αφορμή αποτέλεσε ασφαλιστική εταιρεία, σε συμβόλαιο πυρός της οποίας υπήρχε ο όρος ότι δεν υπολογίζει τόκους υπερημερίας για τους πελάτες της, πριν περάσει ένας μήνας από την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης που την υποχρεώνει να καταβάλει την αποζημίωση. Σύμφωνα με τον εισηγητή εισαγγελέα, ο όρος αυτός πρέπει να κριθεί καταχρηστικός γιατί δημιουργεί σε βάρος του καταναλωτή, που είναι το ασθενέστερο μέρος της σύμβασης, σημαντική ανισορροπία δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006

11/01/2006
Δικαιώματα σε εκκρεμότητα

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ Π. ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ Αναπληρωτή καθηγητή Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Ο Ν. 3386/2005 συνιστά το τρίτο κατά σειρά νομοθετικό εγχείρημα της τελευταίας δεκαπενταετίας στο πεδίο της μεταναστευτικής πολιτικής και φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα πλαίσιο άσκησης της μεταναστευτικής πολιτικής, εστιάζοντας θεωρητικά το ενδιαφέρον του στο τρίπτυχο νομιμότητα - ασφάλεια δικαιωμάτων - κοινωνική ένταξη. Διαμορφώνει νέες κατηγοριοποιήσεις και θέτει πολλαπλές προϋποθέσεις για την παραμονή των μεταναστών, ενώ επιδιώκει -κατά τη βούληση του νομοθέτη- να εξορθολογίσει το κανονιστικό πλαίσιο και να απομακρυνθεί από τη λογική των εκτάκτων παρεμβάσεων. Στην πραγματικότητα, ο νέος νόμος αποτυπώνει συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές οι οποίες ανιχνεύονται ευκρινέστερα σε τρία κυρίως πεδία: 1Στους νέους μηχανισμούς άσκησης της μεταναστευτικής πολιτικής (ενοποίηση αδειών παραμονής και εργασίας, χορήγηση άδειας από το Γ.Γ. Περιφέρειας, κλειστός αριθμός μεταναστών ανά νομό, ειδικότητα, και ιθαγένεια) 2Στον έλεγχο του χρόνου παραμονής των μεταναστών (απαγόρευση μετακίνησης του μετανάστη σε άλλο νομό πριν από την πάροδο ενός έτους, διετής παραμονή πριν από την οικογενειακή επανένωση και 3 Στην εργαλειοποίηση της κοινωνικής ένταξης των μεταναστών (προγράμματα ένταξης για όσους διαθέτουν μακρά διαμονή και συνεχή εργασία). Τα πεδία αυτά αντιστοιχούν σε ισάριθμες πηγές θεσμικών εκκρεμοτήτων, οι οποίες αφενός περιορίζουν την ασφάλεια των δικαιωμάτων των μεταναστών και αφετέρου δεν εξυπηρετούν πάντα την εφορμογή μίας οργανικής και μακροπρόθεσμης μεταναστευτικής πολιτικής. Ο Ν. 3386/2005, παρά το μεταρρυθμιστικό του χαρακτήρα, τυποποιεί δικαιώματα και υποχρεώσεις για τους μετανάστες, τα οποία ακολουθούν σε ορισμένες περιπτώσεις αντιφατικές κατευθύνσεις. Συνυπάρχουν στο νέο νόμο η αυστηρότητα των πολλαπλών υποχρεώσεων με τη δογματική αντίληψη των περιορισμένων δικαιωμάτων και τη γραφειοκρατική λειτουργία του διοικητικού ελέγχου. Και τούτο γιατί κατ' αρχάς η διαχείριση της μεταναστευτικής ροής αντιμετωπίζει τη μετανάστευση ως ένα πρόβλημα προς επίλυση και όχι ως ένα κοινωνικό φαινόμενο συνθετικό της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας και απόλυτα συνυφασμένο με την ευρύτερη διαμόρφωση της κοινωνικής πολιτικής. Ο αναγκαίος εξορθολογισμός του κανονιστικού πλαισίου θα μπορούσε για πρώτη φορά να δημιουργήσει τις κατάλληλες ισορροπίες μεταξύ της κατοχύρωσης των δικαιωμάτων, της καταπολέμησης των πρακτικών εκμετάλλευσης των μεταναστών και της σταδιακής εξομοίωσης των δικαιωμάτων των επί μακρόν διαμενόντων με τα αυτά των ημεδαπών. Δεύτερον, η αντίληψη που υιοθετείται αποσιωπά το ζήτημα της διευκόλυνσης της μόνιμης παραμονής των μεταναστών στην Ελλάδα και της ανάγκης δημιουργίας σταθερών δομών μεταναστευτικής πολιτικής και ένταξης σε μια ανοιχτή πολυπολιτισμική κοινωνία. Η πολιτική του ανώτατου -κλειστού αριθμού μεταναστών ανά νομό και ιθαγένεια θα δημιουργήσει φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού και θα ευνοήσει την εκμετάλλευση των νόμιμων και αντικανονικών μεταναστών. Η κοινωνική πραγματικότητα απέδειξε ότι οι κυκλικές παλινωδίες μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας στο πεδίο του μεταναστευτικού πληθυσμού, η διαχείριση της ανομίας και η εκμετάλλευση της υποτιμημένης και συχνά άτυπης εργασίας των μεταναστών προκάλεσαν μέχρι σήμερα μια έντονη ανασφάλεια δικαιωμάτων, και δρομολόγησαν τον κοινωνικό αποκλεισμό της δεύτερης γενιάς. Η επιχειρούμενη κοινωνική χειραγώγηση των μεταναστών συνδυάζεται μεν με την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων παραμονής και εργασίας και την ενδεχόμενη παράταση της προσωρινότητας της διαμονής, αλλά οπωσδήποτε δεν συμβάλλει στην ομαλή ένταξη των μεταναστών. Η ίδια αυστηροποίηση, συνοδευόμενη από τον έλεγχο και την αστυνόμευση των συμπεριφορών, γεννά λειτουργίες περιθωριοποίησης, καλλιεργεί τις ανισότητες στον καταμερισμό της εργασίας και κατασκευάζει τα συγκοινωνούντα δοχεία μεταξύ μεταναστευτικής και αντεγκληματικής πολιτικής. Το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο, αν κρίνεται θεσμικά ανεπαρκές, είναι ως προς τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων και σταθερών δομών μεταναστευτικής πολιτικής, λειτουργικά -και όχι απλώς εργαλειακά- εντεταγμένων στην ευρύτερη κοινωνική πολιτική. Η υπαγωγή ή «ομηρία» των μεταναστών σε ένα καθεστώς πολλαπλών κατηγοριοποιήσεων και ανισοτήτων οδηγεί τελικά στον κοινωνικό αποκλεισμό και στην ανακύκλωση της κοινωνικής ανομίας. Υπό αυτή την έννοια, ίσως η λύση του προβλήματος της μεταναστευτικής πολιτικής να ταυτίζεται με το μείζον πρόβλημα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας: την ανάγκη εμπέδωσης και διεύρυνσης του κοινωνικού κράτους δικαίου. ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ Πολιτικός λόγος, κοινωνικές επιστήμες και μετανάστευση ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/01/2006